Until The Light Takes Us

~Η πηγαία ανάγκη για απόδραση, μέσα από το εύρος των λέξεων~

Δεκεμβρίου 30, 2020

Η δύναμη της έμπνευσης.

›
              Είμαι μόνη μέσα στην δύνη των χρωμάτων, αιωρούμαι μέσα στην σκόνη του χρόνου από το χρονικό χθες, μέχρι το χρονικό αύριο. Μαζ...
Νοεμβρίου 07, 2020

Το τέλος των ψευδαισθήσεων.

›
Το τέλος των ψευδαισθήσεων, τι μεγαλεπήβολη σκέψη, τι μεγάλη προσταγή για τον άνθρωπο; Όλα αυτά δεν είναι τίποτα άλλο πέρα από κενές λέξεις ...
Απριλίου 11, 2020

Το λευκό δωμάτιο.

›
Έρχεται ο χειμώνας, είμαι μόνη μέσα σε ένα άδειο δωμάτιο. Οι τοίχοι είναι λευκοί, άδειοι. Δεν υπάρχει κανένας γύρω μου. Επικρατεί σιωπή. ...
Μαρτίου 06, 2020

Χαμένα χρόνια.

›
Θέλω να γράψω μα διστάζω, γιατί θα είναι πάλι για εσένα. Για ακόμα μια φορά θα είναι για εσένα αυτό το κείμενο. Σήμερα δεν θα κοιτάξω, πως...
Ιανουαρίου 16, 2020

Πίσω από το βαθύ μπλε.

›
Τα συναισθήματα μου είναι ανάμεικτα, γεμίζουν ολόκληρους ωκεανούς με χρώματα βγαλμένα από τις ωραιότερες συνθήκες που μπορείς να φανταστε...
Νοεμβρίου 28, 2019

Ερωτικό.

›
Ακούω τον ήχο της βροχής και μέσα στο δωμάτιο επικρατεί μια εκκωφαντική σιωπή, με την συνοδεία του καπνού από το αναμμένο τσιγάρο που με ...

Ουροβόρος όφις.

›
-Πες μου ,λοιπόν, τι είναι αυτό που φοβάσαι. -Δεν φοβάμαι τίποτα. -Πώς είναι δυνατόν να μην φοβάσαι τίποτα; -Απλά συμβαίνει… όταν αντικρίζε...
Νοεμβρίου 07, 2019

Les parasites.

›
Σκηνή πρώτη:   Παρουσίαση χώρου και χαρακτήρων σε ένα αόριστο μέρος την τάδε ώρα και την τάδε στιγμή. Υπάρχει ένας μεγάλος δρόμος διπλής ...
Οκτωβρίου 20, 2019

Η Ψευδαίσθηση.

›
    Αποφάσισα λοιπόν, να γράψω, να γράψω για εσένα. Μέσα από τις μικρές καθημερινές καταστάσεις θα αναλύσω τη δική μου οπτική γωνία. Το κεί...
Αυγούστου 14, 2019

Αγαπητέ/η.

›
Αγαπητέ/η, Δεν ξέρω, πως να αρχίσω να σου εξιστορώ την δυσμενή κατάσταση μου. Καταλαβαίνω, το ξαφνικό του κειμένου μου αλλά δεν γίνεται αλλ...
‹
›
Αρχική σελίδα
Προβολή έκδοσης ιστού

info

Ζώρζου Νικολέτα-Μαρία
ΑΘΗΝΑ, Αττική, Greece
Προβολή πλήρους προφίλ
Από το Blogger.